Sinterklaas handdoek voor versje “Eerst als duizend sterren stralen”

pieten

Eerst als duizend sterren stralen
 Rijdt Sint Nicolaas over het dak
En als alle kinderen slapen
Dan komt Pieter met zijn zak
Dan pas wil hij bij je komen
Als je stil ligt in je bed
Als je heerlijk ligt te dromen
En je schoen hebt klaar gezet

Deze handdoek hebben we gemaakt voor het vak beeld
(De opdracht: “Een poëzie handdoek”)

Theatervoorstelling: “Achter u!” – Lejo [4+]

Waar? CC Maasmechelen
Wanneer? 18 oktober 2012 om 15u00
Doelgroep? Kleuters 4+
Duur? +-40min
Cast? Leo Petersen en zijn handen
Vormgeving? Het decor was opgesteld met drie blauwe panelen waarachter Leo zat die met zijn handen speelden
Structuur? een aaneenschakeling van losse fragmenten
Acteerprestaties? De kijkers worden geboeid door zijn handen, het is een echte kunst wat hij er allemaal mee kan. Zijn handen spelen veel verschillende rollen.

Kort samengevat:
Lejo is een voorstelling die is samengesteld uit verschillende korte fragmenten die elke hun eige rare wezentjes hebben. Die elk verschillende en soms toch samenhangende verhalen beleven.
Op een grappige manier gebruikt Lejo zijn handen om het publiek in zijn ban te slaan. Hij is de man die achter alles staat, hij is de enige die achter dat scherm zit en tegen een ongelofelijke snelheid van personages kan wisselen.
Na de voorstelling is er ook een kleine onthulling voor zowel de kinderen als de volwassenen. Het is echt een voorstelling voor jong en oud die u met veel muziek en geluidseffecten in de lach doet slaan. Zoals twee vogels die elkaar zoeken maar op een misterieuze wijze erin slagen altijd naast elkaar door te kijken of de grote robot hand die via een knop bestuurd wordt door een kleiner wezen.
Achteraf gezien is het echt een prachtig stuk dat er echt wel in slaagt om de kinderen in zijn ban te houden. De structuur van Lejo is wel te vergelijken met “Een dame in de kast” dat is het stuk dat ik de vorige keer ben gaan kijken. Lejo was eveneens een stuk dat is opgeboud uit verschillende fragmenten die meestal geen verband met elkaar hebben. Hier en daar is er wel af en toe link tussen de fragmenten, maar dat komt niet al te vaak voor.
Hierdoor is het stuk ook gemakkelijk te volgen voor de jongsten in het publiek, het gebeurd zelfs wel vaker dat echt heel de zaal aan het lachen schiet, jong en oud.

Theatervoorstelling: Een dame in de kast [4+]

Waar? CC Maasmechelen
Wanneer? 28 oktober 2012 om 15u00Doelgroep? Kleuters 4+
Duur? +-40min
Cast? Multiculturele Cast: Alain Rinckhout, Celia Fechas en Soleman Amadou.
Vormgeving? Het decor was abstract, het decor bestaat uit twee rode panelen die verschillende functies heeft in het spel. De kostuums waren zoals in de realiteit. De muziek bleef altijd hetzelfde er werd soms wat met de audio gespeeld wanneer het spannend werd of juist  wanneer het heel grappig werd. De belichting was neutraal maar soms werd er nadruk gelegd op iemand door een spot op alleen die persoon te richtte.
Structuur? een aaneenschakeling van losse fragmenten
Acteerprestaties? Ze praten en bewegen op een heel expressieve manier, ze boeien de kinderen en zelfs de volwassenen krijgen ze aan het lachen.

Kort samengevat:
Het stuk gaat van start met een dame die niet uit de kast wil komen omdat ze geen kleren aan heeft, haar vriend probeert een kleed voor haar te naaien. Uiteindelijk lukt het de twee vrienden wel om de dame uit haar kast te krijgen, vanaf dan spelen zich veel verschillende fragmenten af rond de kast. Het decor bestaat uit twee rode panelen en een hek met verschillende bloempotten, de twee rode panelen spelen altijd een andere rol, de ene keer is het een haag en een tuin dan een huis met een schouw, een winkel waar je baby’s kan kopen enzoverder.

Een dame in de kast is een boeiend stuk dat samengesteld is uit verschillende voor kinderen herkenbare taferelen met een multiculturele cast. Zoals “de coole jongen” met zijn skateboard die op aanvraag van zijn vrienden coole trucjes uithaalt en zijn vrienden verstomd met zijn waagmoedigheid. Of Bruno “de zot van dienst” die op aandringen van zijn vrienden steeds weer opnieuw zijn danstalent demonstreert. De enkele taferelen hebben in mijn ogen weinig tot geen samenhang, hier en daar zijn er wel op elkaar volgende fragmenten maar dat is eerder de uitzondering.Maar dit gegeven houd het toneelstuk dus wel simpel en makkelijk te volgen voor een jonge kleuter omdat er geen grote samenhang is, op deze manier kan de kleuter niet de rode draad kwijt raken en blijft het een ontspannen toneelstuk.

Door de korte maar grappige fragmenten blijft het stuk altijd spannend en interessant zelfs voor volwassenen. Kortom het is zeker de moeite om naar “Een dame in de kast” te gaan kijken zowel voor kleuters als voor volwassenen.